Młody król polskich przestworzy trafił do nas ponad miesiąc temu, po tym jak zatruł się padliną. Przywieźli go do nas leśnicy z Głogowa Małopolskiego. Bielik był w stanie agonalnym. Robiliśmy co w naszej mocy, ażeby odzyskał pełnię sił. Ciężkie i długie dni intensywnego leczenia i rehabilitacji nie poszły na marne. Gdy doszedł do pełni formy wzbił się ponownie w przestworza w okolicy Starzawy majestatycznie rozkładając i wymachując swoimi wielkimi skrzydłami...

To już nasz kolejny Bielik, który w pełni sił opuszcza nasz Ośrodek, niemniej każde takie pożegnanie jest dla nas chwilą nie do opisania. Magiczne przeżycie, dzięki któremu czerpiemy motywację do naszej dalszej pracy.

Bielik (Haliaeetus albicilla) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący północną, środkową i wschodnią Europę, Islandię, Grenlandię oraz Azję na północ od Himalajów. W Polsce nieliczny ptak lęgowy, głównie na wschodzie i północy kraju (600-700 par) – najliczniej występuje w rejonie Zalewu Szczecińskiego w lasach na wyspie Wolin (Woliński Park Narodowy) i w Puszczy Wkrzańskiej na Równinie Polickiej jak również w Dolinie Baryczy. Błędnie uważany za orła, podczas gdy zaliczany bywa do odrębnej podrodziny – orłanów. Przyjmuje się, iż to ten gatunek jest uwidoczniony w godle Polski. Objęty ochroną gatunkową ścisłą. Wokół gniazd bielików obowiązuje strefa ochronna: przez cały rok w promieniu do 200 m, a okresowo (od 1 stycznia do 31 lipca) – w promieniu do 500 m od gniazda.

Więcej zdjęć do obejrzenia w Fotogalerii.

Więcej o tym wydarzeniu mogą państwo przeczytać w: